راهکارهای توسعه سازمان

توسعه سازمان باید توسط کارمندان انجام شود و کارشناس یا مدیر بر آن نظارت داشته باشد به شرح زیر:

• توجه به جایگاه انسانی افراد نه منابع سازمان.
• فراهم کردن زمینه توسعه فردی.
• هدف‌گذاری اثربخشی سازمان.
• ایجاد محیط هیجان انگیز و کاهش کسالت‌آوری جایگاه های سازمانی.
• افزایش تأثیرگذاری پرسنل در امور.
• توجه به نیازهای کارمندان.
• افزایش اعتماد بین کارکنان با پرهیز مدیریت از دهن‌بینی.
• مقابله با مشکلات بجای غفلت از آنها.
• رفع تعارضات شغلی موجود در ساختار.
• اصلاح یا حذف فرایندهای مخل.
• آگاه سازی پرسنل از چشم‌انداز سازمان.
• تشویق کارکنان در حل مشکلات.
• مشارکت دادن کارکنان در تصمیمات و برنامه ریزی.
• جایگزینی خطوط رسمی قدرت با دانش و مهارت شخصی.
• آماده سازی اطلاع‌رسانی قبلی به پرسنل برای تغییرات.
• ایجاد تغییرات به سود پرسنل.
• آموزش دادن به یکی از پرسنل برای اجرای توسعه سازمانی که توانایی کافی در برقراری ارتباط با پرسنل داشته و مورد پذیرش پرسنل باشد.
• تعهد مدیریت سازمان به توسعه بر اساس دانش توسعه سازمانی.
• مدیریت باید بپذیرد که سازمان نیاز به اصلاح دارد.
• تمام پرسنل در این امر کمک کنند.
• فرایند توسعه سازمانی مختص یک مشکل نیست و کل سازمان را هدف می گیرد.
• اصلاح سبک رهبری.
• تشکیل گروه های تخصصی خودگردان با حدود اختیار و زیرساخت مشخص که پاسخگوی عملکرد خود باشند و درمواقع لزوم بتوانند از سایر بخشها کمک بگیرند.
• احتیاط شدید درمورد ترومای عاطفی کارکنان که بر اثر این عوامل پدید می آید: کوچک سازی، برون سپاری، ادغام، اصلاح ساختار، تغییرات بسیار زیاد و سریع، تجاوز به حریم خصوصی، آزار و اذیت و سوء استفاده از قدرت. این عوامل در کارکنان باعث پرخاشگری، اضطراب، دلهره، بدبینی و ترس شده و باعث کاهش بهره‌وری می شود بنابراین برای اخذ چنین تصمیماتی باید پرسنل به خوبی توجیه شوند و ضرورت آنرا درک کنند.

منابع راهکارهای توسعه سازمان

بر اساس نظریات: دکلرک، آروید جانسون، بل، وندل، انگلوود، فیشر، فیتزجرالد، بنت، بکهارد، مارگولیس، اسپریتزر، بلیک، هکمن.