برچسب گزاری داده ها

از این پارامتر معمولا در نامگذاری داده ها جهت امکان یافتن مجدد آنها استفاده می شود. اگر از سیستم برچسب گذاری مناسب و مرتب استفاده نشده باشد و حجم داده ها زیاد باشد، عملا استفاده از داده ها غیر ممکن می شود. مثال: فایلی با نام زیر در یک مجموعه انتشاراتی وجود دارد: «bok001-chp012-pge006-prf002-txt» و اگر کارکنان با چنین نامی مواجه شوند می دانند که: bok=book و chp=chapter و pge=page و prf=paragraph و txt=text یعنی این فایل مربوط به کتاب شماره ۲، فصل ۱۲، صفحه ۶، پاراگراف ۲ بوده و داده از نوع متن است. سیستم برچسب گزاری باید دارای این شرایط باشد:

• تمام داده ها باید فرمت یکسانی داشته باشند.
• دفترچه راهنمای کاملی برای معانی برچسبها وجود داشته باشد.
• برچسب گذاری ها بهتر است با حروف کوچک انگلیسی و اعداد انجام شود تا در تمام برنامه ها قابل استفاده باشد.
• برچسبها باید داری مفهوم باشند.
• برچسبها باید دارای سلسله مراتب منظم باشند مثلا در مثال بالا به ترتیب: کتاب، فصل، صفحه، پاراگراف بود. این مانع پراکندگی داده ها می شود.

منابع برچسب گزاری داده ها

بر اساس نظریات: اسمیت، برسلین، پاسانت، دکر، جونز، هافنر، هیمن، کوئینتارلی، رسمینی، روزاتی، وو، زبیر، مالی، کارسیلو، ویلی، جرولیموس، رامان، ومپن.