ارزیابی و رتبه بندی مدیران

(این بخش عینا در مبحث مدیریت منابع انسانی بیان شده اما بدلیل یکپارچگی با مبحث مدیریت عملکرد و فرایند اینجا نیز بیان می گردد) این نوع ارزیابی را می توان برای کارکنان نیز اجرا نمود اما معمولا برای مدیران سازمان استفاده می شود. توجه شود که این نوع ارزیابی معمولا در فواصل مشخص انجام شده ولی نافی ارزیابی عملکرد کارکنان نیست یعنی مدیران نیز جزو کارکنان سازمان هستند بنابراین هردو ارزیابی برایشان انجام می شود. مدیران موجود در سازمان بر مبنای شخصیت و توانایی هایشان در حوزه های زیر ارزیابی و رتبه بندی می شوند:

• توانایی رفتار بصورت رسمی وبر اساس تفکر سیستمی (در بالا ذکر شد).
• توانایی های رهبری تیم (در بالا ذکر شد).
• ارزیابی رفتار مدیر بر اساس نظریه Y مک گرگور (در بالا ذکر شد).
• ارتباط عمودی (یعنی با مدیران بالادست و زیردستان) و افقی (یعنی با مدیران هم رده خود) در ساختار و بیرون از ساختار.
• جمع آوری، آنالیز، و نتیجه گیری از اطلاعات.
• توزیع و گردش اطلاعات در سازمان.
• اطلاع‌رسانی به بیرون از سازمان خصوصا در مورد مشتریان، ذینفعان، و اجزای زنجیره تامین.
• توانایی مدیر در اخذ تصمیم اضطراری.
• آشوب زدایی از داخل سازمان یا بخشهایی که خارج از سازمان است.
• تقسیم و تخصیص منابع خصوصا نیروی انسانی.
• توانایی مذاکره و برقراری ارتباط موثر با ذینفعان چه در داخل سازمان و چه خارج از آن.
• سایر پارامترهای ارزیابی عملکرد مطابق آنچه در مدیریت عملکرد و فرایند بیان شده است بررسی می گردد.

سپس هرکدام در جایگاهی که باید قرار می گیرند، یا آموزش می بینند و یا جایگزین می شوند.

منابع ارزیابی و رتبه بندی مدیران

بر اساس نظریات: مینتزبرگ، دراکر، سنژ