تفویض اختیار

تفویض اختیار یعنی یک مدیر بالادستی بخشی از اختیارات خود را به مدیر پایین دستی بدهد تا جرای فرایندها راحت تر و سریعتر انجام شود. برای تفویض اختیار لازم است موارد زیر انجام شود:

• مشخص شود که کدام اختیارات باید به چه دلایلی تفویض شود.
• فرد باید درک کند که اختیارت باعث مسئولیت می شود پس باید مسئولیت اختیارات را بپذیرد.
• برای هر جایگاه کاری، مشخصه هایی از فردگرایی جهت افزایش توان رقابت سازمان و حد مجاز آن تعیین می شود زیرا این خصوصیت کمک می کند که فرد بتواند در مواقع حساس و مورد نیاز تصمیمات لازم را با سرعت قابل قبولی اخذ کند و همین موضوع باعث چابک سازی سازمان در بازارهای رقابتی می گردد. فردگرایی در معنای کلی یک خصوصیت بد نیست و همه ی انسانها دارای خصلت فردگرا هستند که این کمک به اخذ تصمیمات مستقل می کند. قاعدتا کسی که قصد تفویض اختیار به وی را داریم نیز باید دارای خصلت فردگرایی کنترل شده باشد.
• زمانی که قصد تفویض اختیار داریم، باید حتما توانایی فرد سنجیده شود تا بتواند از این اختیارات در مسیر صحیح و به درستی استفاده کند. بنابراین باید پرسنل بر اساس متدهای مندرج در روانشناسی صنعتی و سازمانی که در بالا گفته شد آنالیز شده و پرونده داشته باشند. همچنین برای تشخیص توانایی مدیران در تصمیم گیری، عوامل زیر بررسی می شود:

تشخیص توانایی مدیران برای تصمیم گیری

1. سرعت تصمیم گیری فوری یا تاخیری یا تقدیری.
2. میزان توانایی اخذ تصمیمات ساده یا پیچیده.
3. اخذ تصمیم بصورت منطقی یا احساسی یا مشورتی.
4. توانایی تحلیل موقعیت.
5. توانایی شناسایی چند راه حل مناسب و انتخاب بهترین.
6. توانایی بیان راه حل با تیم و همراه کردن آنها.
7. توانایی آنالیز نتایج.

منابع تفویض اختیار

بر اساس نظریات: کاهن من